Leasing operacyjny a finansowy
Jeżeli chcemy porównywać leasing finansowy i leasing operacyjny, musimy najpierw przede wszystkim wyjaśnić sobie, czym jest jedna i druga forma prawna.
Leasing operacyjny (zwany również leasingiem usługowym) mówi o tym, że na pewien czas (ściśle określony w umowie – nie może być krótszy niż 40% okresu amortyzacji) dane dobro inwestycyjne zostanie przekazane w użytkowanie osobie zainteresowanej. Trzeba przy tym pamiętać, że leasingobiorca ma zagwarantowane prawo do zakupu tego przedmiotu w momencie, kiedy umowa leasingowa się skończy. Koszt, jaki poniesie taka osoba jest zwykle wcześniej ustalony, warto jednak zwrócić uwagę na to, że cena końcowa przedmiotu jest zawsze powiększona o podatek VAT.
Leasingodawca z kolei zmuszony jest do dokonywania odpisów amortyzacyjnych (ponieważ jest to jeden z jego składników majątkowych), jednak na całej transakcji wiele zyskuje: koszt uzyskania przychodu to bowiem opłata wstępna i kolejne raty leasingowe (do każdej z nich doliczany jest podatek VAT).
Leasing finansowy (zwany również leasingiem kapitałowym) mówi o tym, że możemy oddać w użytkowanie rzeczy, za co otrzymamy raty leasingowe (wraz z odsetkami – koszt uzyskania przychodu przez leasingobiorcę). Przedmiot, jaki zostanie objęty leasingiem, musi być zawsze własnością osoby, która finansuje całe przedsięwzięcie, natomiast jeśli mowa o osobie odpowiedzialnej za amortyzację tego przedmiotu, to jest to zawsze leasingobiorca. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że można przenieść tytuł własności przedmiotu objętego leasingiem, a klauzula na ten temat powinna zostać zawarta w umowie. Po skończeniu się terminu umowy, leasingobiorca ma prawo wykupić przedmiot objęty leasingiem.
Jakie są więc różnice między omówionymi powyżej formami prawnymi?
Pierwsza różnica, o której warto w tym miejscu powiedzieć, to sprawa odpisów amortyzacyjnych. W przypadku leasingu operacyjnego zajmuje się tym leasingodawca, natomiast, jeśli mowa o leasingu finansowym, za dokonywanie odpisów odpowiedzialny jest leasingodawca.
Druga różnica dotyczy kosztów uzyskania przychodu. W przypadku leasingu operacyjnego jest to opłata wstępna i kolejne raty leasingowe, natomiast w przypadku leasingu finansowego jest to odsetkowa część kolejnych rat.
Trzecia różnica to naliczanie podatku VAT. W przypadku leasingu finansowego cały VAT trzeba zapłacić z góry, natomiast w drugim przypadku naliczany jest z każdą kolejną ratą.
Przedsiębiorcy częściej wybierają leasing operacyjny ze względu na niższe koszty początkowe.